بالانسیه

«لغت نامه دهخدا»

[یِ] (فرانسوی، اِ)(1) چوبی یا آهنی که برای حفظ تعادل هنگام بندبازی بندبازان بکار برند. میلهء بلند و باریک و بیشتر چوبی که بندبازان هنگام حرکت روی بند در دست گیرند بخلاف جهت امتداد بند و بدان حفظ تعادل و لنگر خود کنند.
(1) - Balancier.