بالا نشاندن

«لغت نامه دهخدا»

[نِ دَ] (مص مرکب) بالا نشانیدن. در فوق قرار دادن. بر صدر جای دادن. در بالا قرار دادن. ببالا نهادن. جای دادن در مقام برتر. || بمجاز احترام گزاردن. محترم داشتن. توقیرکردن. برتر داشتن. بزرگی بخشیدن :
فرستادهء شاه را پیش خواند
وز آن نامدارانش بالا نشاند.فردوسی.