«لغت نامه دهخدا»
[نُ / نِ / نَ دَ] (مص مرکب)برپای خاستن. ایستادن. قیام کردن. بر پای ایستادن. || نمودن بالا. نشان دادن قامت. ظاهرکردن و نمایاندن شخص خود: گیرد اجلش [ اجلت ] دست که بالا بنمای. (؟).