بالانه

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (نف مرکب) (از: بالان، نعت فاعلی از بالیدن و هاء). نموکننده. (فرهنگ شعوری ج 1 ص 192). بالان. (ناظم الاطباء). || جنبان. (فرهنگ شعوری ج 1 ص192). متحرک. جنبنده. (ناظم الاطباء). || رفتارکننده. (فرهنگ شعوری ج 1 ص 192).