بالانه

«لغت نامه دهخدا»

[نَ / نِ] (اِ) بالان. دهلیزخانه. (برهان قاطع) (فرهنگ شعوری ج 1 ص192) (آنندراج). حکیم سنایی به قوام الدین نوشته است : تخت و تاج خواص در بالای علیین منتظر قدر اوست، در بالانهء اسفل السافلین چکار دارد؟ (از فرهنگ شعوری ج1 ص192) (فرهنگ جهانگیری). || فاصلهء بین دو در. (ناظم الاطباء).