بال زن

«لغت نامه دهخدا»

[زَ] (نف مرکب) جنبانندهء بال. حرکت دهندهء بال. بال زننده. (ناظم الاطباء). || پران. (آنندراج). پروازکننده. (فرهنگ شعوری ج 1 ص 181). پرنده. (آنندراج) (ناظم الاطباء). || جنبنده. || (اِ) کار و بار. (ناظم الاطباء).