بأبأه

«لغت نامه دهخدا»

[بَءْ بَ ءَ] (ع مص) بابا گفتن کودک. (آنندراج): بأبأ الصبی؛ گفت کودک بابا. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر