ببار نشستن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ نِ شَ تَ] (مص مرکب)میوه و گل آوردن. به بار آمدن. بار دادن. گل و میوه دادن. آغاز میوه دادن کردن. || به دربار نشستن. بار دادن. اجازهء درآمدن به حضور دادن :
بکردار شاهان نشیند به بار
ابا یوز در دشت جوید شکار.فردوسی.