«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (ص مرکب) که خوی ببر دارد. تندخوی : روزی صیادان پیلی وحشی گرفتند بادحرکت، آتش سرعت، کوه پیکر، ببرخوی. (سندبادنامه ص56 و 57).