ببمبم

«لغت نامه دهخدا»

[بَ بَ بُ] (اِخ) ناحیه یا کوهی است و برخی یبمبم(1) نیز نوشته اند. (از معجم البلدان).
(1) - صاحب منتهی الارب یبنبم نوشته و آن را نزدیک تثلیث دانسته است.