بپسودان

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (1) (مص) لمس. دست یا عضوی را بچیزی کشیدن یا مالیدن. لامسه. (برهان قاطع). مالش. (از ناظم الاطباء). و رجوع به بپسودن شود.
(1) - صورتی از بپسودن. رجوع به بپسودن و بسودن شود.