بتنجیدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ تَ دَ] (مص)(1) فشردن. درهم پیچیدن و فشردن. (آنندراج). افشردن. فشار دادن. درهم پیچیدن. (ناظم الاطباء). تبنجیدن است. رجوع به تنجیدن و تبنجیدن شود. || از پی درآمدن. (آنندراج) (ناظم الاطباء).
(1) - از: ب + تنجیدن.