«لغت نامه دهخدا»
[ ] (اِخ) (بمعنی دختر کثرت). و آن دروازهء حشیون می باشد که در نزدیکی برکه هایی بود که سلیمان در کتاب سرود از آنها سخن میراند. (از قاموس کتاب مقدس).
