بث زبینه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ زِ نَ] (اِخ)(1) زینب. زنوبی به ضبط رومیان. نام زن اذینه که چون شوهرش بقتل رسید به اتفاق پسرش وهب اللات زمام حکومت را به دست گرفت. وهب اللات چون میخواست در مقابل روم مستقل شود در سال 271 م. خود را اگوستوس خواند، آنگاه اورلین قیصر روم لشکری نیرومند به پالمور کشید و پس از مقاومت دلیرانه ای که زنوبی نمود، آن شهر را گرفت و ویران کرد. در سال 272 زنوبی سعی کرد به ایران پناه ببرد ولی موفق نشد، او را گرفتند و به روم بردند. (از ایران در زمان ساسانیان ص251).
(1) - Bath - Zebina.