بجای رسیدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ رَ / رِ دَ] (مص مرکب) بجائی رسیدن. (آنندراج). به هدف نائل شدن. به مقصود رسیدن :
آزادگان بجای رسیدند و ما همه
زان رهروان که گرد پس کاروان خورند.
نظیری.