بجک

«لغت نامه دهخدا»

[ ] (اِ) این کلمه را ابوریحان در التفهیم آورده است و آنجا قباله معنی میدهد و در تحریر عربی التفهیم نیز قبالات آمده است. و شاید صورتی از کلمهء بیجک یا بنجاق باشد : اندرین یکشنبه (یکشنبهء نو) آلتها و افزارها و جامه ها نو کنند و بجک ها و معاملتها از وی بشمرند. (التفهیم ص250).