«لغت نامه دهخدا»
[بَ تِ] (ع اِ) بختج ها. معرب پخته، و آن دوشابی را گویند که چندان بجوشانند که به قوام آید. (از منتهی الارب) (آنندراج). و رجوع به بختج شود.
