بخام کشیدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ کَ / کِ دَ] (مص مرکب) در پوست دباغت ناکرده کشیدن چنانکه نقاره را در پوست گاو کشند. (غیاث اللغات). و رجوع به خام شود(1). || گنهکار را در پوست خر و سگ کشیدن. (غیاث اللغات). گنهکار را در پوست خر و سگ و گاو میکشند و این نوعی از سیاست است. (آنندراج) :
شود ز لطف هوا بر تنش قبای حریر
درین بهار گنهکار اگر کشند بخام.کلیم.
(1) - خام، پوست دباغت ناکرده است. (آنندراج).