بزله گفتن

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لَ / لِ گُ تَ] (مص مرکب)بذله گفتن. سخن شیرین گفتن. لطیفه گفتن. (ناظم الاطباء). رجوع به بذله شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر