بزمان

«لغت نامه دهخدا»

[بَ / بُ] (اِ) میل. خواهش. (ناظم الاطباء). || (ص) مخمور و بیدماغ. (آنندراج). مست و اندوهگین. (ناظم الاطباء). مخمور. غمگین، و قیل با باء و زای فارسی یعنی پژمان. (از شرفنامهء منیری) :
کدام روز بمستی گذاره خواهم کرد
کسی که او ببهار چنین بود بزمان.
حکیم ازرقی (از آنندراج).
و رجوع به پژمان شود.