بزم افروز

«لغت نامه دهخدا»

[بَ اَ] (نف مرکب) افروزندهء بزم. روشنی ده بزم. مجلس افروز :
شمعهای بساط بزم افروز
همه یاقوت ساز و عنبرسوز.نظامی.
او همه شب به باده بزم افروز
عاملانش بکار خود همه روز.نظامی.
در چنین روزهای بزم افروز
عیش سازد بگنبدی هر روز.نظامی.
بتانی دید بزم افروز و دلبند
بروشن روی خسرو آرزومند.نظامی.