«لغت نامه دهخدا»
[بِ ذی ی] (ص نسبی) نسبت به بِزیذی که قریه ای است از قراء بغداد. و ابومسلم جعفربن بابی جیلی در آنجا سکونت گزید و بدان نسبت شهرت یافت. وی از ابوبکر محمد بن ابراهیم بن مقری و ابوعبدالله بن بطه روایت دارد. و فقه را نزد ابوحامد اسفراینی آموخت و بسال 417 ه . ق. در همان قریه وفات یافت. (از لباب الانساب). و رجوع به الاوراق راضی ص284 شود.