«لغت نامه دهخدا»
[بُ زَ] (اِخ) ابن موسی الحائک. رئیس فرقهء بزیغیه از فروع خطابیه، که بزیغ را رسول می پنداشتند و امام جعفر صادق را خدا میدانستند. (از خاندان نوبختی چ اقبال ص251).