«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (اِ) صدایی را گویند که برگردد، مانند صدای کوه و گنبد و امثال آن. (آنندراج) (انجمن آرای ناصری). صدائی را گویند که معکوس شود یعنی برگردد مانند صدای کوه و گنبد و امثال آن. (برهان) (از ناظم الاطباء). صدا. عکس صوت. (مجلهء موسیقی). اما کلمه دگرگون شدهء پژواک و بژواک است. (پژ، بژ = کوه + واک = آوا).