بژول

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (اِ) بجول است که استخوان شتالنگ باشد و بتازی کعب خوانند. (برهان) (انجمن آرای ناصری) (آنندراج) (فرهنگ جهانگیری). شتالنگ. (حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی) (اوبهی). بجول. کعب. (مهذب الاسماء). قاب. غاب. پچول. اشتالنگ: کاعب؛ بژول پستان. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) :
نه اقعس سرون و نه پایش نفور
نه اکمس بژول است و نه زاستر.
ابوعلی الیاس (از حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی).
رجوع به پژول شود.