بستور

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِخ) در اوستا بست وایری(1). نام پسر زریر (برادر گشتاسب) این نام در کتب فارسی مانند شاهنامه به نستور تصحیف شده. (مزدیسنا ص252 و صفحات بعد و حاشیهء برهان چ معین ص 278). نام پهلوان ایرانی و پسر خسروپرویز که بلفظ نستور تحریف شده از «وستاورو، وستور، بستور» اوستایی. (فرهنگ شاهنامهء شفق ص 54). رجوع به سبک شناسی ج 1 ص313 و فرهنگ ایران باستان ص260 شود.
(1) - Basta vairi.