بسذ

«لغت نامه دهخدا»

[بُ سَ / بُسْ سَ] (اِ) تلفظی از بسد فارسی. مرجان و ریشهء مرجان. (ناظم الاطباء). رجوع به بسد شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر