بسر چنگ آمدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ سَ رِ چَ مَ دَ](مص مرکب) مرادف بسر دست آمدن. کنایه از کمال قریب یا در قبض و تصرف خود آمدن بود. (آنندراج) :
دست در زلف سیاهت من بدروز زدم
آمدم(1) سوی تو چون شب بسر چنگ آید(2).
خواجه آصفی (از آنندراج).
- بسر چنگ آمدن شب؛ کنایه از قریب به آخر رسیدن شب باشد. (از آنندراج).
(1) - ن ل: آمدی. (آنندراج، چ دبیرسیاقی).
(2) - ن ل: آمد. (آنندراج، چ دبیرسیاقی).