«لغت نامه دهخدا»
[بِ سَ رِ نَ دَ] (مص مرکب) صرف چیزی کردن. (آنندراج) : از طبع خسیس خویش چون ناف کون را بسر شکم نهادی. محمدقلی سلیم (از آنندراج). ای از سر تا پا تن تو چون آینه صاف چون تیغ مژه برآمدی خوش ز غلاف رفتی بضیافت حریفان آخر کون را بسر شکم نهادی چون ناف. محمدقلی سلیم (از آنندراج).