«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (اِخ) احمدبن عبداللطیف بن قاضی احمد مصری شافعی وی در بشبیش بسال 1041 ه . ق. متولد شد و قرآن را حفظ داشت و به مصر آمد و پانزده سال بماند و بتدریس قرائت جامع ازهر منصوب شد و در 1092 ه . ق. به حج رفت و در مکه اقامت گزید و به مصر بازگشت و در بشبیش بسال 1096 ه . ق. درگذشت: او راست التحفه السنیه فی الاجوبه السنیه عن الاسئله المرضیه، در مسائل دینی که به مصر بسال 1278 ه . ق. چاپ شده است. (از معجم المطبوعات ستون 566 و 567). و رجوع به ریحانه الادب شود.