بشت

«لغت نامه دهخدا»

[بُ] (اِخ) از قرای بادغیس از نواحی هرات. (از معجم البلدان). شهرکیست [ از ماوراءالنهر ] نزدیک کلسکان پوکند، کوکت، خشکاب، با کشت و بزر بسیار و مردمانی درویش. (حدود العالم). و رجوع به بست شود. بنا بنقل مقدسی نام یکی از هفت شهریست که در ناحیهء جنوبی ولایت بادغیس خراسان قدیم که مرکز آن دهستان نام داشته، بوده است. محل آن جایی است که امروز مرقد خواجه دهستان در شمال خاوری هراتست، (جغرافیای تاریخی سرزمینهای خلافت شرقی چ 1337 ه . ش. بنگاه ترجمه و نشر کتاب ص440). و رجوع به معجم الادباء ج 3، قاموس الاعلام ترکی ج 2، مرآت البلدان ج 1 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر