بشتخته

«لغت نامه دهخدا»

[بِ تَ تَ] (از ترکی، اِ) (در ترکی بشتحته). صندوق سفری دارای طبقات که بمصرف لوازم یک شخص میرسد. (از دزی ج 1 ص88).
- بشتخته حریم؛ میز یا لوازم کوچک که بکار آرایش و زینت زنها میرود. میز توالت خانمها. (از دزی ج 1 ص 88).
- ساعته بشتخته؛ در ترکی پشتحته ساعتی، پاندول ساعت. لنگر ساعت. (از دزی ج 1 ص88).