بشکفانیدن

«لغت نامه دهخدا»

[بِ کُ دَ] (مص) بشکفاندن. شکفته کردن. تفتیح. (تاج المصادر بیهقی) :
شکفت لاله تو زیغال بشکفان که همی
ز پیش لاله بکف برنهاده به زیغال.رودکی.
و رجوع به بشکفاندن و شکفتن شود.