«لغت نامه دهخدا»
[بِ شِ گِ مَ دَ] (مص مرکب) (از کسی)(1). عجب. تعجب. (از چیزی). استعجاب. (منتهی الارب). و رجوع به شگفت شود. (1) - از: «ب» حرف اضافه و شگفت و آمدن.