«لغت نامه دهخدا»
[بَ رَ] (ع ص) تأنیث بشیر یقال: امراه بشیره و ناقه بشیره؛ زن خوبروی و ماده شتر خوبروی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). ج، بشیرات.
