«لغت نامه دهخدا»
[بُ] (ع اِ) نفس. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || خوشهء نوخیز روزافزون. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). سنبله. (اقرب الموارد).
