بطالت

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لَ] (ع اِ مص) شجاعت و دلیری. (ناظم الاطباء). دلیری. (غیاث) (فرهنگ نظام). مردانگی : خان مزبور از راه بِطالت اظهار بَطالَت نمود. (درهء نادره چ 1341 ه . ش. انجمن آثار ملی ص400).