بطرخ

«لغت نامه دهخدا»

[بَ رَ] (معرب، اِ)(1) بَطْرَخَه. ج، بَطارِخ از ایتالیایی بوترقه تخم ماهی نمک سود. (دزی ج1 ص94).
(1) - Bottarga.