بطلمیوس کرائونوس

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لَ کِ](اِخ)(1) (بمعنی برق). پسر بزرگ بطلمیوس اول لاگس از خواهر کاساندر بود که پدر او را از سلطنت محروم کرد و پسر دیگرش را که از زن دیگر و موسوم به بطلمیوس فیلادلف بود جانشین خود کرد. بطلمیوس کرائونوس فرار کرده بدربار لیزیماک و سپس بدربار سلکوس پادشاه مقدونیه و تراکی رفت و در 280 ق.م. آن پادشاه را کشت و چون آنتیگون برای حفظ مقدونیه بجنگ پرداخت او را بیونان وسطی راند و در همین سال بطلمیوس در جنگ با گالیها کشته شد. رجوع به ایران باستان چ2 جیبی ص 2062، 2066، 2067، 2162، 1266 و قاموس الاعلام ترکی ج2 شود.
(1) - P.Ceraunos (Keraunos).