بطلمیوس هشتم

«لغت نامه دهخدا»

[بَ لَ سِ هَ تُ] (اِخ)(1)سوتر دوم. لاتیرا (بار اول 116-107 ق.م. و نوبت دوم 88-80 ق.م.). وی پسر بطلمیوس هفتم است. پس از مرگ پدر بتخت نشست ولی حکومت در دست مادرش کلئوپاتر بود و بر اثر بروز فتنه و آشوب ناچار به ترک اسکندریه شد و با سه هزار تن از یاران بسوریه گریخت و در سال 88 ق.م. هنگام سقوط برادرش بطلمیوس نهم اسکندر اول مجدداً به مصر بازگشت و بر تخت سلطنت نشست و تا سال 81 ق.م. پادشاهی کرد. یک پسر نامشروع موسوم به بطلمیوس یازدهم و یک دختر از خود بجای گذاشت. رجوع به ناظم الاطباء و قاموس الاعلام ترکی ج2، قاموس کتاب مقدس و ایران باستان چ2 جیبی ذیل بطلمیوس هفتم شود.
(1) - برطبق نقل لاروس بزرگ بطلمیوس یازدهم میشود.