بظماج

«لغت نامه دهخدا»

[بِ] (ع اِ) جامه ای که بر یکی از دو طرف آن خواب باشد یا جامه ای که بر میانهء آن خواب باشد و بر هر دو طرف آن علم و نقش باشد. (از منتهی الارب). قسمی از جامهء پُرزدار مانند مخمل و یا جامه ای که میان آن پرزدار و کناره های آن دارای نقش و نگار باشد. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر