بغش

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ع اِ) باران نرم که روان نگردد، اوله الطل ثم الرد ثم البغش. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از آنندراج). بغشه. (منتهی الارب). رجوع به همین کلمه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر