بغیه

«لغت نامه دهخدا»

[بُغْ / بِغْ یَ] (ع مص) بَغْی. بُغَی. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به مصادر مذکور شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر