«لغت نامه دهخدا»
[بِ قَ لَ خوَر / خُرْ دَ] (مص مرکب) کنایه از آب بسیار خوردن است(1). (آنندراج) : قانع بدستبوس شدن زآن جهان حُسن از بحر تشنه را بقلم آب خوردن است. صائب (از آنندراج). (1) - شاهد آنندراج با معنی وفق نمی دهد و ظاهراً بقلم آب خورد در این مثال اندک آب خوردن به مدت طولانی باشد.