بقوی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ وا / بُ وا] (ع اِ) زیست و زندگانی. || رعایت و رحمت. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج). بُقْیا. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر