بکارآمد

«لغت نامه دهخدا»

[بِ مَ] (ن مف مرکب مرخم)(1)کاردان و کارکن. (ناظم الاطباء). رجوع به کارآمد شود. || درست و سزاوار. (از ناظم الاطباء). || آنچه بکار آید. (آنندراج).
(1) - مرکب از حرف ب حرف اضافه + کارآمد.