بلابل

«لغت نامه دهخدا»

[بَ بِ] (ع اِ) سختی اندوه و وسوسه. || جِ بُلابل. (منتهی الارب). رجوع به بُلابل شود. || جِ بُلبل. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به بلبل شود. || جِ بَلبله. (ناظم الاطباء). رجوع به بلبله شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر