بلالیط

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ع اِ) جِ بلیطه معرب پلیته (فتیله). (یادداشت مرحوم دهخدا): و یتخذ من أصله [ من أصل لوف ] بلالیط للنواصیر. (قانون ابوعلی مفردات چ تهران ص204).