«لغت نامه دهخدا»
[بِ سِ طَ] (ع ق مرکب) (از: ب + لا(نفی) + واسطه) بدون واسطه. بی واسطه. بی میانجی. (فرهنگ فارسی معین). مقابل مع الواسطه.
