بلاوصول

«لغت نامه دهخدا»

[بِ وُ] (ع ص مرکب) (از: ب + لا(نفی) + وصول) بدون وصول. آنچه که وصول نشود. چیزی که دریافت نگردد. (فرهنگ فارسی معین).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر